Μετάφραση: fata morgana
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ
Φύγε! Ξουτ!
Έι, μικρή! Γύρνα πίσω! Φέρ' το εδώ!
- Πρόσεχε! - Σταμάτα!
Μικρό αγρίμι!
Αλμίτρα!
Αβγά, μέλι, φρούτα, ξηροί καρποί.
Ας πούμε, επτά ασημένια νομίσματα.
Τι; Ναι, φυσικά. Ας...
Αλμίτρα!
Μεγάλος μπελάς η κόρη σου, ε;
Στην πραγματικότητα είναι πολύ γλυκιά.
Ναι... Σαν τα λεμόνια...
Με μέλι!
Ορίστε τέσσερα, πέντε, έξι...
Αλμίτρα! Το εννοώ!
...Και επτά.
Αλμίτρα, κατέβα από κει!
Όχι, όχι, όχι! Όχι, εννοώ μην κουνηθείς!
Όχι, όχι, όχι!
- Ήρεμα, αγορι μου! - Αμάν!
Είσαι καλά;
Όχι και πάλι! Οι χουρμάδες μου καταστράφηκαν!
Η μητέρα φταίει! Που την αφήνει να αλωνίζει σαν κανένα αγρίμι!
Συγνώμη! Συγνώμη! Λυπάμαι πολύ!
Ορίστε, να λίγα...
Αυτό είναι ακόμα καλό.
Αυτά είναι εντάξει.
Δε θα ξανασυμβεί.
Χρειάζεται ολόκληρο χωριό, όχι; (για να μεγαλώσεις ένα παιδί)
Μια συγνώμη θα ήταν καλή.
Είπα ότι λυπάμαι.
Όχι, από αυτήν! Αυτή δημιουργεί όλα τα προβλήματα!
Ξέρετε ότι δεν μιλάει.
Ή δε θέλει να μιλήσει.
Όχι από τότε που πέθανε ο πατέρας της.
Πάνε πάνω από δυο χρόνια από τότε.
Κοιτάξτε, θα σας πληρώσω αργότερα.
Όλους. Στο τέλος της εβδομάδας, όταν πληρωθώ.
Και τι θα γίνει με όλα όσα έχει κλέψει;
Η κόρη μου δεν είναι κλέφτρα!
Ναι, έτσι λέει...
Αλμίτρα, κοίτα.
Βρήκαμε τη γάτα που σου έκλεψε τη γλώσσα.
Θα έπρεπε να ντρέπεστε!
Αγάπη μου, μη τους δίνεις σημασία.
Είναι απλά χαζά παιδάκια.
Τι είναι αυτό;
Μωρό μου, ξέρω ότι σου λείπει ο πατέρας σου.
Και σε μένα λείπει.
Και αν μπορούσα να τον φέρω πίσω, θα το έκανα.
Όμως τώρα είμαστε μόνο εμείς.
Και ξέρεις κάτι; Θα είμαστε μια χαρά.
Απλά πρέπει να μείνουμε ενωμένες.
Ξέρεις τι μου λείπει περισσότερο;
Η φωνή σου...
Εντάξει, μικρούλα μου.
Είναι ώρα να πας εσύ στο σχολείο, και εγώ στη δουλειά.
Προσπάθησε να είσαι καλό παιδί, εντάξει;
Μακάρι να είναι κατσίκα...
Αλμίτρα...
Γιατί με ακολουθείς; Ξέρεις ότι θα έπρεπε να είσαι στο σχολείο.
Δεν προλαβαίνω να σε πάω πίσω.
Και δε γίνεται να χάσω αυτή τη δουλειά.
Μάλλον θα πρέπει απλά να έρθεις μαζί μου.
Άκου όμως.
Το καλό που σου θέλω, μην πάρεις τίποτα! Σοβαρολογώ, Αλμίτρα.
Σ' αυτή την οικογένεια, δεν κλέβουμε! Κατάλαβες;
- Καλημέρα, Χαλίμ. - Καμίλα.
Καλημέρα, κυρία μου.
Είσαι καλά;
Έξοχα!
Έφερες βοηθό σήμερα;
Ή ίσως είσαι κατάσκοπος.
Ναι, είναι η αρχηγός της Αντίστασης.
- Με συγχωρείς. - Στάσου! Μη φεύγεις ακόμα!
Θέλω να πω...
Δεν μπορώ να επιτρέψω την είσοδό σας χωρίς τα κατάλληλα χαρτιά.
Για το κορίτσι.
Τι; Έλα, βρε Χαλίμ!
Δεν έχω χρόνο για τέτοια. Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Ξέρεις ότι αυτός ο φυλακισμένος αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την ασφάλεια.
Ένας επικίνδυνος εγκληματίας.
Γιατί λες μου ανέθεσαν να τον φυλάω;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Καλώς! Τότε θα κάτσεις να τη νταντεύεις εσύ!
Είναι πολύ καλό παιδί, παρεμπιπτόντως.
Δε θα σε δυσκολέψει καθόλου...
Λοιπόν, Αλμίτρα, τι κάνεις για να διασκεδάσεις;
Τι του είπες;
Παραλίγο.
Εντάξει...
Αυτό είναι τέλειο... Έχω μια υπέροχη μέρα...
Γύρνα πίσω! Είναι το δικό μου καπέλο!
Είναι ένα επίσημο καπέλο, ξέρεις! Κυβερνητικό καπέλο.
Γύρνα πίσω! Έλα, πουλάκι...
Ακούω ένα ποντικάκι;
Πρόσεχε, ποντικάκι.
Υπάρχουν παντού παγίδες.
Ποτέ δεν έχω επισκέπτες. Θα ήταν ωραία να κουβεντιάσω λίγο...
Έστω και με ένα ποντικάκι.
Πού πήγες;
Ποντικάκι;
Όχι... Όχι εδώ...
Ξέρω! Στο βάζο για τα μπισκότα!
Γεια σου...
Όχι... Ούτε και εκεί...
Μάλιστα...
Να πού είσαι!
Ένα ποντικάκι σε κλουβί.
Θέλεις ένα μπισκότο, ποντικάκι;
Με λένε Μουστάφα.
Εσένα;
Αλμίτρα. Αυτό είναι ένα όμορφο όνομα.
Λοιπόν, Αλμίτρα, υπάρχουν λογιών λογιών κλουβιά.
Είμαι σ' αυτό το σπίτι εδώ και επτά χρόνια.
Το έγκλημά μου; Η ποίηση.
Η κυρία με τις ποντικοπαγίδες. Γρήγορα!
Εμείς οι φυλακισμένοι πρέπει να είμαστε πονηροί.
Ξέρεις τι είναι αστείο;
Αυτοί νομίζουν ότι είμαι ο φυλακισμένος τους,
όμως εγώ έχω πετάξει μακριά πολλές φορές.
Ναι...
Ακριβώς από αυτό εδώ το παράθυρο...
Ψηλά πάνω σε όλο το νησί...
Θα σου πω ένα μυστικό.
Δεν μας φυλακίζουν τα σπίτια...
Ούτε τα κορμιά μας...
Ούτε καν οι υπόλοιποι άνθρωποι.
Είμαστε πνεύματα.
Ελεύθεροι σαν τον άνεμο.
Είναι ένα μυστικό που δεν το ξέρουν όλοι.
Έχω δει ανθρώπους να πέφτουν κάτω και να προσκυνούν την ίδια τους την ελευθερία.
Σαν σκλάβοι μπροστά σε έναν τύραννο...
Τον δοξάζουν, αν και εκείνος τους σφαγιάζει.
Έχω δει τους πιο ελεύθερους ανάμεσά τους
να κουβαλάνε την ελευθερία τους ως χειροπέδες...
Και η καρδιά μου μάτωνε μέσα μου...
Διότι μπορείς να είσαι ελεύθερος μόνο όταν η ελευθερία δεν είναι πια αυτοσκοπός...
Και πώς να είσαι ελεύθερος...
Αν δεν σπάσεις τις αλυσίδες που έχεις δέσει γύρω σου;
Στην πραγματικότητα, αυτό που εσύ αποκαλείς ελευθερία
Είναι η πιο δυνατή από αυτές τις αλυσίδες...
Και ας λαμπυρίζουν οι κρίκοι της στον ήλιο.
Και για να γίνεις ελεύθερος, τι θα αφαιρούσες...
που δεν είναι κομμάτι από σένα;
Αν είναι τύραννος, τότε ο θρόνος του χτίστηκε μέσα σου...
Αν είναι μια έγνοια που θα ήθελες να αποδιώξεις...
Αυτή η έγνοια έχει επιλεγεί από σένα...
Και αν είναι ένας φόβος που θα ήθελες να απωθήσεις...
Η ρίζα αυτού του φόβου είναι μέσα στην καρδιά σου.
Και όχι στο χέρι αυτού που φοβάσαι.
Αυτά τα πράγματα κυκλοφορούν μέσα σου...
Όπως τα φώτα και οι σκιές, σε μια μόνιμη μισο-αγκαλιά...
Πράγματι θα είσαι ελεύθερος...
Όχι όταν οι μέρες σου είναι χωρίς έγνοιες...
Ούτε όταν οι νύχτες σου είναι χωρίς στενοχώρια...
Παρά όταν αυτά τα πράγματα δεσμεύουν τη ζωή σου...
Κι όμως εσύ καταφέρεις να υψωθείς πάνω από αυτά...
Αδέσμευτος...
Αuτό ήταν! Πού είναι;
Θα ήθελα να του στρίψω το φτερωτό λαρύγγι του!
Χαλίμ;
Πού είναι η...
Αλμίτρα.
Δε σου είπα να μην μπλέξεις σε μπελάδες;
Χαλίμ! Υποτίθεται θα την πρόσεχες εσύ!
Μουστάφα, συγνώμη που η κόρη μου διέκοψε την εργασία σου.
Θα την βγάλω από δω, να μην ενοχλεί. Μην ανησυχείς.
Όχι, όχι, όχι. Είμαστε μια χαρά.
Απλά κουβεντιάζαμε Σωστά, Αλμίτρα;
Κουβεντιάζατε;
Ναι, αρμενίζαμε με τα φτερά του ανέμου.
Αυτό μου θύμισε ότι χτες το βράδυ είδα ένα γλυκύτατο όνειρο.
Ονειρεύτηκα ένα πλοίο που έμπαινε μέσα στο λιμάνι,
και ερχόταν να με πάρει πίσω στην πατρίδα μου.
Χαλίμ, μήπως κατά τύχη είδες σήμερα κανένα πλοίο;
Όχι, αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν κοιτούσα κιόλας.
Αλμίτρα, κατέβα από κει!
Μουστάφα, λυπάμαι πολύ! Δηλαδή, η Αλμίτρα λυπάται.
Έλα, άσε με να...
Καν' το μόνος σου.
Αυτό πρέπει να πονάει πολύ.
Όχι, όχι, όχι. Μια χαρά είμαι. Μια χαρά είμαι, αλήθεια.
Όχι, όχι, όχι! Κοίτα τη ζωγραφιά σου.
Καταστράφηκε πλήρως.
Όχι, όχι. Καθόλου.
Και μάλιστα, βελτιώθηκε.
Όχι, όχι, ΜΟυστάφα, δεν μπορεί να το εννοείς αυτό.
Κι όμως! Κι όμως!
Μα είναι τόσο άσχημα! Κοίτα το!
- Έλα, έλα... - Δεν ξέρω τι να κάνω.
- Έλα κάτσε εδώ. - Δοκίμασα τα πάντα.
Δεν χαμπαριάζει τίποτα από όσα κάνω ή λέω.
Είναι τελείως πέρα από τον έλεγχό μου.
Μα φυσικά και είναι.
Τι;
Δε σου ανήκει.
Δε της ανήκει;
Όχι, όχι, όχι, όχι, Μουστάφα.
Το θυμάμαι πεντακάθαρα ότι εγώ την έφερα σ' αυτό τον κόσμο.
Ναι, ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Ήρθε μέσα από εσένα. Όμως όχι από σένα.
Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου,
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτό της.
Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου...
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτό της...
Έρχονται μέσα από σένα...
Μα όχι από σένα...
Αν και είναι μαζί σου, ανήκουν στον εαυτό τους...
Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, όμως όχι τις σκέψεις σου...
Διότι έχουν δικές τους σκέψεις...
Μπορείς να δώσεις σπιτικό στο σώμα τους, όχι όμως στην ψυχή τους...
Διότι η ψυχή τους ζει στο σπίτι του αύριο...
Το οποίο εσύ δεν μπορείς να επισκεφτείς, ούτε καν στα όνειρά σου...
Μπορεί να μάθεις...
Να τους μοιάσεις...
Μα μην προσπαθείς να τα κάνεις να μοιάσουν σε σένα...
Διότι η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω...
Ούτε και αργοπορεί με το χτες...
Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου...
εκτοξεύονται μπροστά σαν ζωντανά βέλη...
Ο τοξότης βλέπει το στόχο στο μονοπάτι του άπειρου...
Και σε λυγίζει με τη δύναμή του...
Για να είναι πάνε γρήγορα και μακριά τα βέλη του...
Ας λυγίσεις στα χέρια του τοξότη με σκοπό τη χαρά...
Διότι ακόμα και αν αγαπά το βέλος που πετά...
Αγαπά και το τόξο που είναι σταθερό...
Ας λυγίσεις στα χέρια του τοξότη με σκοπό τη χαρά...
Διότι ακόμα και αν αγαπά το βέλος που πετά...
Αγαπά και το τόξο που είναι σταθερό...
Διότι ακόμα και αν αγαπά το βέλος που πετά...
Έτσι αγαπά και το τόξο που είναι σταθερό...
Χαλίμ!
Λοχία, σε τι χρωστώ αυτή την τιμή;
Ήρθα να σε ενημερώσω ότι αποφυλακίζεσαι.
Τι; Αποφυλακίζομαι;
Μα πρέπει να στήσουμε ένα γλέντι, με μουσική!
Αποφυλακίζομαι! Αποφυλακίζομαι!
Μουστάφα!
Αποφυλακίζεσαι υπό τον όρο να επιστρέψεις στην πατρίδα σου
και να μην ξαναπατήσεις ποτέ στο Όρφαλιζ.
Αν ο Χαλίμ είναι πρόθυμος...
Θα σε συνοδεύσουμε στο λιμάνι της αναχώρησής σου.
Τώρα.
Τι, τώρα;
Θα σε βοηθήσω να μαζέψεις τα πράγματά σου. Όλη την εργασία σου.
Όχι, εσύ θα καθαρίσεις και μετά θα φύγεις.
Θα ασχοληθούμε αργότερα με τα προσωπικά του αντικείμενα.
Λοχία, ελάτε τώρα. Σίγουρα υπάρχει χρόνος να μαζέψω...
Θα έρθεις τώρα μαζί μας.
Εκτός και αν θέλεις να παραμείνεις κλειδωμένος εδώ μέσα για άλλα επτά χρόνια.
Δύσκολη αυτή η απόφαση...
Ορίστε ο τελευταίος σου μισθός.
Μετά από σήμερα, δε θα χρειαστούμε άλλο τις υπηρεσίες σου.
Λυπάμαι πολύ, Καμίλα. Ελπίζω να βρεις σύντομα δουλειά.
Οι επισκέψεις σου υπήρξαν μια φωτεινή στιγμή όσο έμενα εδώ.
Αντίο.
Σ' ευχαριστώ, Μουστάφα, για όλα.
Και σε παρακαλώ να αποχαιρετίσεις τη νέα μου φίλη, την Αλμίτρα.
Μακάρι να είχαμε περισσότερο χρόνο.
Τι;
Έπρεπε να το φανταστώ. Ο σιωπηλός κλέφτης.
Έχεις αποκτήσει μεγάλη φήμη στην αγορά.
Μη νομίζεις ότι είσαι πολύ μικρή για να περά- σεις μερικές νύχτες στη φυλακή, φιλενάδα.
Και εσύ το ίδιο!
Ποντικοπαγίδες!
Χαλίμ!
Αλμίτρα, μη!
Άκουσες το λοχία.
Δεν έχουμε περιθώρια για άλλα μπλεξίματα.
Το ξέρω, το ξέρω. Και εμένα θα μου λείψει...
Εντάξει. Μάλλον καλύτερα να τελειώνω εδώ.
Κοιτάξτε! Είναι ο ποιητής!
Ο Μουστάφα;
Είναι ελεύθερος;
Πάει τόσος καιρός...
Μουστάφα!
- Σε ελευθέρωσαν; - Πού σε πάνε;
Στο λιμάνι. Σήμερα είναι μια χαρούμενη μέρα.
Για όλους σας, φυσικά, αλλά και για μένα!
Με απελευθέρωσαν! Θα πάω σπίτι!
- Υπέροχα! - Τέλεια!
Τότε πρέπει να γιορτάσεις μαζί μας.
Με τίποτα! Έχουμε αυστηρό χρονοδιάγραμμα.
Λοχία... Δε σας αρέσει το ψητό μπουτάκι από αρνί;
Εντάξει... Πέντε λεπτά, ούτε στιγμή παραπάνω!
Ναι, ναι, ευχαριστούμε.
Βαράτε, μουσικοί! Έχουμε δυο αφορμές για γιορτή!
Φιλιά... Μόνο μ΄αυτό ασχολείται.
Δώσ' της χρόνο να φάει, για όνομα του Θεού!
Είναι νιόπαντροι. Αυτό θα έπρεπε να κάνουν, σωστά;
Ποιος ξέρει; Την τελευταία φορά που φίλησα μια όμορφη κοπέλα,
η Νεκρά Θάλασσα ακόμα ήταν μόνο άρρωστη.
- Φτάνει. - Παππού...
Σ' ευχαριστώ.
Μου έλειψε αυτό!
Μια πρόποση στο ευτυχισμένο ζεύγος!
Και για τον Μουστάφα!
Στην αγάπη και στην ελευθερία!
Στην ελευθερία!
Στην αγάπη;
Μουστάφα,
σε παρακαλώ, θα δώσεις μια ευλογία στο γάμο της κόρης μου;
Θα ήταν τιμή μου.
"Γεννηθήκατε μαζί, και μαζί θα είστε στην αιωνιότητα...
"Θα είστε μαζί όταν τα λευκά φτερά του Θανάτου σκορπίσουν τις μέρες σας...
"Ναι, θα είστε μαζί ακόμα και στην σιωπηλή ανάμνηση του Θεού...
"Μα ας παραμείνει χώρος μεταξύ σας...
"Και οι άνεμοι των ουρανών ας χορέψουν ανάμεσά σας...
"Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, αλλά μην κάνετε δεσμά από την αγάπη...
"Παρά ας είναι μια κινούμενη θάλασσα...
"Ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας...
"Γεμίστε την κούπα του άλλου, αλλά μην πίνετε από την ίδια κούπα...
"Δώστε ο ένας στον άλλον από το ψωμί σας...
"Μα μην τρώτε από το ίδιο καρβέλι...
"Τραγουδήστε, και χορέψτε μαζί, και χαρείτε...
"Μα ας είναι ο καθένας σας μοναχός του...
"Όπως οι χορδές του λαούτου ειναι μοναχές τους...
"Και ας πάλλονται με την ίδια μουσική...
"Δώστε τις καρδιές σας, όμως όχι στη φύλαξη του άλλου...
"Διότι μόνο το χέρι της Ζωής μπορεί να κρατήσει τις καρδιές σας...
"Και σταθείτε μαζί, όμως όχι πάρα πολύ κοντά...
"Διότι οι κολόνες του ναού έχουν απόσταση μεταξύ τους...
"Και η δρυς με το κυπαρίσσι δε φυτρώνουν στη σκιά του άλλου..."
- Ευχαριστούμε, Μουστάφα. - Ήταν υπέροχο.
Χαρά μου.
Είπα πέντε λεπτά.
Και εσείς εκμεταλλευτήκατε την γενναιοδωρία μου.
Πάμε! Τώρα!
Ξενέρωτε...
Γεια σας, παιδιά. Και καλή τύχη σε σας τους δυο.
Και εμείς σε ευχαριστούμε, Μουστάφα, για την ευλογία που μας έδωσες.
Άντε πάλι με τα φιλιά!
Έλα εδώ.
Αντίο, Μουστάφα.
Αντίο!
Είναι μια πανέμορφη μέρα για να σαλπάρεις.
Αν Μουστάφα πατήσει το πόδι του σ΄εκείνο το πλοίο, θα φάω το φέσι μου!
Αντίο, καλοί μου άνθρωποι! Αντίο!
Καλό ταξίδι!
Να πας στο καλό!
Η τούρτα μου!
Εγώ θα προτιμήσω τον μπακλαβά.
Αυτοί οι χαζοί χωριάτες...
Κρέμονται από κάθε σου κουβέντα.
Μετά από όλο αυτό τον καιρό, ακόμα σε βλέπουν ως το σπουδαίο ηγέτη τους.
Με κάθε σεβασμό, λοχία,
δεν είναι ούτε χαζοί, ούτε χωριάτες.
Και εγώ δεν είμαι ηγέτης.
Αλλά τι τότε; Δάσκαλος;
Τι είναι ο δάσκαλος;
Αυτός μπορεί μόνο να σε οδηγήσει στο κατώφλι του δικού σου μυαλού.
Είμαστε ολομόναχοι στην κατανόησή μας, λοχία.
Και εσύ, και εγώ.
Το ακούς αυτό, Μουστάφα; Αυτό είναι οι άνθρωποι.
Πρόβατα, που περιμένουν να τους οδηγήσει ο πιο ισχυρός...
Είστε εντάξει, κύριε;
Ποιος το έκανε αυτό;
Λοιπόν, λοχία...
Μάλλον ακόμα και τα πρόβατα έχουν καμιά φορά την τελευταία λέξη.
Καλό, καλό...
Το είδατε;
Ο Μουστάφα;
Αυτός είναι!
Βιαστείτε.
Μουστάφα;
Μουστάφα.
- Θεούλη μου! - Παραλίγο...
Όλα καλά, όλα καλά...
Είμαι μια χαρά, ευχαριστώ.
Καλωσόρισες και πάλι! Τι καλά που σε ξαναβλέπουμε!
- Πώς είναι η γυναίκα σου; - Μας έλειψες.
Πώς είναι τα παιδιά;
Μεγάλωσαν τόσο που ούτε θα τα αναγνώριζες.
Αυτό είναι τρομερό.
Τι καλά που επέστρεψες!
Ναι, ναι, ναι...
Όλοι μας έχουμε καταχαρεί που ξαναβλέπουμε το Μουστάφα.
Όμως είναι ώρα να επιστρέψετε στις όποιες ασχολίες σας.
Έτσι ακριβώς, παππούλη...
Οι ελιές σου δε θα γίνουν λάδι από μόνες τους, σωστά;
Έχεις να κάνεις σημαντική δουλειά.
Όχι, κύριε.
Τα λόγια του αξίζουν περισσότερο από τα σακιά με τις ελιές μου.
Ανοησίες, φίλε μου.
Αλήθεια είναι, Μουστάφα.
Δεν ξέρω πώς θα είχα καταφέρει να περάσω εκείνη την τρομερή χρονιά της ξηρασίας
χωρίς την παρηγοριά από τα λόγια σου.
Και εμείς, όταν ήταν άρρωστο το παιδί μας.
Και εγώ, που αντέχω την πεθερά μου!
Στ' αλήθεια, η δική σου δουλειά σημαίνει περισσότερο από τη δική μας.
Σκάστε!
Έλα να σε βοηθήσω...
Φίλε μου, κάθε δουλειά είναι ευγενής...
"Δουλεύεις, ώστε να μπορείς να συμβαδίζεις...
"με τη γη και την ψυχή της γης...
"Διότι αν μένεις άπραγος σημαίνει να γίνεις ξένος με τις εποχές...
"Και να παραμερίσεις από την πορεία της ζωής...
"Που οδεύει με περίφανη υποταγή και μεγαλοπρέπεια προς το άπειρο...
"Όταν δουλεύεις, είσαι ένα φλάουτο...
"Μέσα απο την καρδιά του οποίου οι ψίθυροι των ωρών μετατρέπονται σε μουσική...
"Και όταν δουλεύεις με αγάπη, προσδένεσαι στον εαυτό σου...
"Και στους άλλους, και στο Θεό...
"Και τι σημαίνει να δουλεύεις με αγάπη;
"Σημαίνει να υφαίνεις το πανί με κλωστές που έβγαλες από την καρδιά σου...
"Θαρρείς και οι αγαπημένοι σου θα φορέσουν αυτό το πανί...
"Σημαίνει να χτίσεις ένα σπίτι με στοργή...
"Θαρρείς και οι αγαπημένοι σου θα μείνουν σ' αυτό το σπίτι...
"Σημαίνει να σπέρνεις σπόρους με τρυφερότητα,
"Και να θερίζεις τη σοδειά με χαρά...
"Θαρρείς και οι αγαπημένοι σου θα φάνε τον καρπό...
"Σημαίνει να γεμίζεις όλα όσα φτιάχνεις...
"Με μια ανάσα από το δικό σου πνεύμα...
"Και να ξέρεις ότι όλοι οι ευλογημένοι νεκροί...
"Στέκονται γύρω σου και παρακολουθούν...
"Συχνά σε έχω ακούσει να λες, θαρρείς και παραμιλάς τον ύπνο σου...
"'Κάποιος που δουλεύει το μάρμαρο...
"Και βρίσκει το σχήμα της ψυχής του μέσα στην πέτρα...
"'Είναι πιο ευγενής από εκείνον που οργώνει τη γη...
"'Και κάποιος που συλλαμβάνει το ουράνιο τόξο...
"'Για να το αποτυπώσει σε ένα πανί, με την εικόνα του ανθρώπου...
"'Είναι πιο σπουδαίος από εκείνον που φτιάχνει τα σαντάλια για τα πόδια μας...
"Εγώ όμως λέω...
"Όχι στον ύπνο, αλλά στην υπέρτατη αγρύπνια του μεσημεριού...
"Ότι ο άνεμος δε μιλάει πιο γλυκά στις τεράστιες βελανιδιές...
"Απ' ό,τι στα πιο ταπεινά χορταράκια...
"Και είναι σπουδαίοι εκείνοι που μετα- τρέπουν τη φωνή του ανέμου σε τραγούδι...
"Που γίνεται πιο γλυκό από την δική τους αγάπη...
"Η δουλειά είναι η αγάπη που έγινε ορατή."
Αυτό ήταν υπέροχο, έτσι; Πολύ διδακτικό.
Όμως πρέπει να προχωρήσουμε.
Προς τι η βιασύνη; Μόλις αποφυλακίστηκε.
Ναι, έχουμε να τον δούμε χρόνια.
Πού τον πηγαίνετε; Νομίζαμε ότι ειναι ελεύθερος.
Μα είμαι ελεύθερος, φίλοι μου.
Σήμερα με στέλνουν πίσω στην πατρίδα μου.
Πρέπει να ομολογήσω, θα είναι ωραίο να ξαναδώ το σπίτι μου...
Παρακαλώ, κύριε.
Πριν φύγετε, επιμένω να σας σερβίρω ένα κανονικό γεύμα.
Ναι, όλοι ξέρουν ότι το φαγητό σ΄αυτά τα πλοία είναι απαίσιο.
Ελάτε. Καθίστε.
Κάντε δρόμο! Κάντε δρόμο! Ελάτε!
Μπασίρα! Το καλύτερο για τον Μουστάφα.
Θα χρειαστείς και προμήθειες για το ταξίδι σου.
Πάρε λίγα πορτοκάλια.
Λίγα φυστίκια...
Για σταθείτε βρε! Εγώ είμαι επικεφαλής εδώ!
Και εγώ θα πω αν... Είναι φρέσκος χαλβάς αυτός;
Εντάξει. Πέντε λεπτά, και ούτε στιγμή παραπάνω.
Μα τι γενναιοδωρία! Φτάνει! Φτάνει!
Σας ευχαριστώ, καλοί μου άνθρωποι!
Σας ευχαριστώ για τα δώρα του μόχθου σας,
και ένα ευχαριστώ στη γη για όλα τα δώρα της.
"Μακάρι να μπορούσες να ζήσεις από τα αρώματα της γης...
"Και σαν τα φυτά να τρέφεσαι από το φως...
"Μα αφού πρέπει να σκοτώσουμε για να φάμε...
"Τότε ας είναι αυτό μια πράξη προσευχής...
"Όταν μαζεύεις τα σταφύλια για την πρέσα του κρασιού, πες στην καρδιά σου...
"'Και εγώ είμαι ένα αμπέλι...
"'Και ο δικός μου καρπός θα μαζευτεί για την πρέσα...
"'Και το κρασί θα φυλαχτεί σε αιώνια δοχεία...
"Και όταν σπας ένα μήλο με τα δόντια σου...
"Πες του, μέσα στην καρδιά σου...
"'Οι σπόροι σου θα ζήσουν μέσα στο κορμί μου...
"'Και τα μπουμπούκια του δικού σου αύριο θα ανθίσουν μέσα στην καρδιά μου...
"'Το αίμα σου και το αίμα μου είναι ο χυμός που τρέφει το δέντρο του παραδείσου...
"'Και μαζί θα αγαλλόμαστε σε όλες τις εποχές."'
Σας ευχαριστώ, φίλοι μου.
Θα μου λείψετε. Θα μου λείψετε όλοι σας.
Πρόσεχέ τον. Θα επιστρέψω σε λίγο.
Μάλιστα! Τι...
Όχι! Άκου... Άκουσέ με!
Αποτελεί κίνδυνο, και η επιρροή του αυξάνεται συνεχώς.
Χρειάζομαι τουλάχιστον πέντε άτομα εδώ, και επιπλέον όταν φτάσουμε εκεί.
Όχι, δεν υποψιάζεται τίποτα.
Όμως ο κόσμος... Μπορεί να υπάρξει αντίσταση.
Ναι, ο πασάς θα ξέρει πώς να χειριστεί το Μουστάφα.
Εσύ είσαι! Άνοιξε αμέσως την πόρτα!
Μαύρη αλήθεια.
Μουστάφα, φίλε μου, εμείς ταΐζουμε το σώμα, εσύ όμως ταΐζεις την ψυχή.
Κύριε; Να σας πω κάτι;
"Κύριε"; Μετά από επτά χρόνια;
Σε παρακαλώ, Χαλίμ. Ορίστε, πιες λίγο κρασί.
Σε απασχολεί κάτι, Χαλίμ;
Όχι! Όχι, όχι, όχι. Απλά...
Ναι, υπάρχει κάτι.
Ναι; Συνέχισε.
Ξέρω ότι όλοι με θεωρούν ένα θαρραλέο, γεμάτο αυτοπεποίθηση,
αδιαπέραστο οχυρό δύναμης.
Όμως...
Η αλήθεια είναι - και αυτό μπορεί να σε εκπλήξει -
στην πραγματικότητα έχω κάτι που με γεμίζει με φόβο.
Και τι είναι αυτό;
Να εκφράζω αισθήματα αγάπης.
Αγάπη...
Για την Καμίλα;
Το ήξερες;
Βλέπω το όμορφο πρόσωπό της κάθε μέρα.
Μα δεν έχω ιδέα πώς νιώθει εκείνη.
Ίσως τη φοβίζει η θέση μου, το κύρος μου...
Τη φοβίζει; Από...
Όχι. Όχι, όχι, όχι. Μην σε ανησυχεί αυτό.
Ωραία. Εντάξει. Ωραία.
Όμως τώρα που φεύγεις, δε θα έρχεται πια εδώ.
Και αν δεν κάνω σύντομα κάτι,
μπορεί να τη χάσω για πάντα! Τι θα κάνω;
Απλά... Θέλω να πω, τι μπορώ να κάνω;
Χαλίμ, Χαλίμ. - Εγώ... Εγώ...
Ναι;
Το έλιωσες αυτό το μάνγκο.
Ναι, όντως...
Χαλίμ, όταν σου κάνει νεύμα ο έρωτας, ακολούθησέ τον.
Και ας είναι δύσκολοι και απόκρημνοι οι δρόμοι του...
"Όταν σου κάνει νεύμα ο έρωτας...
"Ακολούθησέ τον...
"Και ας είναι δύσκολοι και απόκρημνοι οι δρόμοι του...
"Και όταν σε αγκαλιάζουν τα φτερά του, παραδώσου σ΄αυτόν...
"Και ας κρύβει ένα ξίφος ανάμεσά τους...
"Και όταν σου μιλάει...
"Πίστεψε σ΄αυτόν...
"Και ας μπορεί η φωνή του να θρυμματίσει τα όνειρά σου...
"Ο έρωτας θα σε στεφανώσει και θα σε σταυρώσει...
"Και παρότι αποσκοπεί στην ανάπτυξή σου, μαζί θα σε κλαδέψει κιόλας...
"Ο έρωτας θα χαϊδέψει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου...
"Και θα ταρακουνήσει κάθε κολλημένη ρίζα...
"Σαν δεμάτια από σιτάρι σε μαζεύει πάνω του...
"Σε αλωνίζει και σε κοσκινίζει, σε αλέθει και σε ζυμώνει...
"Και μετά σε εναποθέτει στην ιερή φωτιά του...
"Ώστε να γίνεις το ιερό ψωμί για το ιερό γλέντι του Θεού...
"Όλα αυτά θα σου τα κάνει ο έρωτας...
"Ώστε να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου...
"Και μέσα σ' αυτή τη γνώση να γίνεις ένα θραύσμα...
"Ένα θραύσμα από την καρδιά της Ζωής...
"Και αν μέσα στο φόβο σου αναζητάς μόνο τη γαλήνη και την απόλαυση του έρωτα...
Καλύτερα να καλύψεις τη γύμνια σου και να φύγεις από το αλώνι του έρωτα...
"Μέσα σε έναν κόσμο χωρίς εποχές όπου θα γελάς...
"Μα όχι με όλο το γέλιο σου...
"Και θα κλαις, και θα κλαις, μα όχι με όλα τα δάκρυα σου...
"Ο έρωτας δε δίνει τίποτα παρά τον εαυτό του...
"Και δεν παίρνει τίποτα παρά από τον εαυτό του...
"Ο έρωτας δεν κατέχει, ούτε μπορείς να τον κατέχεις εσύ...
"Διότι ο έρωτας αρκεί...
"Θα έπρεπε να λες, "Είμαι στην καρδιά του Θεού."
"Δεν μπορείς να κατευθύνεις την πορεία του έρωτα...
"Αν ο έρωτας σε βρει άξιο, θα κατευθύνει την πορεία σου...
"Για να ξυπνήσεις το χάραμα με φτερά στην καρδιά...
"Να γυρίσεις στο σπίτι το σούρουπο με ευγνωμοσύνη...
"Και μετά να κοιμηθείς με μια προσευχή για τον αγαπημένο σου στην καρδιά σου...
"Και μετά να κοιμηθείς με ένα τραγούδι δοξασμού στα χείλη σου...
"Και μετά να κοιμηθείς με μια προσευχή για τον αγαπημένο σου στην καρδιά σου...
"Και με ένα τραγούδι δοξασμού στα χείλη σου..."
Σε τσάκωσα.
Ναι.
Συγνώμη, έχεις γνωρίσει τη φίλη μου; Τη λένε Αλμίτρα.
Φίλη σου, λες...
Ναι, έχουμε γνωριστεί.
Ωραία! Θα νιώθω καλύτερα που ξέρω ότι έχει φίλους
που θα την προσέχουν όταν θα έχω φύγει.
Τι είναι, Γιόσεφ;
Απλά, ναι... Βλέπεις...
Είναι δύσκολο να γνωρίσεις καλά κάποιον που αρνείται να μιλήσει.
Καταλαβαίνω τι εννοείς...
Από την άλλη πάλι...
Μερικές φορές οι άνθρωποι μιλάνε
όταν παύουν να είναι συμφιλιωμένοι με τις σκέψεις τους.
Υπάρχουν όμως και εκείνοι που κουβαλάνε την αλήθεια μέσα τους...
Μόνο που τη λένε όχι με λέξεις...
Στην καρδιά αυτών, το πνεύμα ζει σε μια ρυθμική σιωπή.
Πώς...
Και αν τη βρω εκείνη τη μικρή κακούργα, θα την ρίξω στο μπουντρούμι!
Το διάλειμμα τελείωσε. Εμπρός, πάμε να συνεχίσουμε.
- Μη φύγετε τώρα. - Μουστάφα, παρακαλούμε.
Μόλις ήρθατε, για όνομα!
- Εμπρός! Κουνηθείτε! Κουνηθείτε! - Κάντε στην άκρη!
Εμπρός, εμπρός, ας το διαλύσουμε αυτό!
- Φτάνει πια! - Σήκω. Δεν έχουμε όλη μέρα.
Συγνώμη, κύριε. Έχετε δίκιο. Αυτό το πλοίο δε θα περιμένει για πάντα.
Μουστάφα, κύριε, φαγητό για το ταξίδι σου, από όλους τους φίλους σου εδώ
Πάμε, Μουστάφα. Ώρα να αφήσεις όλους τους θαυμαστές σου.
Να πας στην ευχή του Θεού. Θα μας λείψεις.
- Αντίο! - Να επιστρέψεις και σε μας.
- Αντίο! - Να προσέχεις!
Μείνε εδώ στο καφενείο, εντάξει;
Θα είσαι ασφαλής μέχρι να καταφέρω να βρω τη μητέρα σου.
- Καλό ταξίδι! - Σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ όλους!
Αντίο!
Να πού είσαι! Σε έψαχνα παντού!
Καμίλα.
Όχι... Απλά πες μου τι σου χρωστάω, και να τελειώνουμε μ' αυτό.
Καλή μου κυρία, όχι, όχι. Όλα είναι εντάξει.
Δε μου χρωστάς τίποτα.
Εντάξει...
Σ' ευχαριστώ.
Τρελάθηκα από την ανησυχία.
Όχι, δε θα πας. Όχι αυτή τη φορά.
Έχασα το Μουστάφα σήμερα. Δε θα χάσω και εσένα, σε κάποιο κελί της αστυνομίας.
Τι, τι; Τι θέλεις;
Μα το Θεό, Αλμίτρα, μην δοκιμάζεις...
Τι είναι;
Ξέρεις εσύ τι συμβαίνει; Επειδή εγώ σίγουρα δεν ξέρω.
Αντίο, Μουστάφα!
- Κοιτάξτε! Αυτός είναι! - Να΄τος! Ναι!
Μουστάφα!
Ένα λεπτό, Μουστάφα.
Υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που πρέπει να κανονίσουμε στο αρχηγείο.
Παρακαλώ, έλα μαζί μου.
Δεν είχα την παραμικρή ιδέα.
Φυσικά και όχι, Χαλίμ.
Πολύ καλά, λοχία.
- Πού τον πηγαίνετε; - Παρακαλώ, κάντε στην άκρη.
Τι κάνετε; Το πλοίο είναι από κει.
Δεν έχει τίποτα να δείτε εδώ!
- Πού πηγαίνει; - Αφήστε τον να φύγει!
Τι συμβαίνει;
- Γελοίο! - Δεν το πιστεύω αυτό!
- Νόμιζα ότι είναι ελεύθερος! - Όχι, ήταν ελεύθερος!
Αλμίτρα, το ήξερες;
- Αφήστε τον να φύγει! - Δεν έχει κάνει τίποτα το κακό!
Αυτό είναι εξωφρενικό!
- Φύγετε από το δρόμο μας! - Όχι! Φέρτε τον πίσω!
Παρακαλώ, απομακρυνθείτε! Γυρίστε στα σπίτια σας.
- Κάντε δρόμο! - Είναι αθώος!
Αλμίτρα, μη!
Αλμίτρα!
Και άλλους άντρες εδώ! Διώξτε αυτούς τους ανθρώπους!
- Πρόσεξε! - Προσοχή!
Εκεί! Το κοριτσάκι! Πιάστε την!
- Αφήστε την ήσυχη! - Γουρούνι!
Αλμίτρα.
Όχι! Περίμενε!
Αδειάστε την πλατεία! Γυρίστε στα σπίτια σας!
Αδειάστε την περιοχή! Ειναι η τελευταία σας προειδοποίηση!
Έλα να σε βοηθήσω να εξαφανιστείς στο πλήθος.
Ο κόσμος δε θα σε προδώσει. Γρήγορα!
Σ' ευχαριστώ, Χαλίμ. Όμως δε θα σε βάλω σε...
Όχι, λοχία. Άσε με να βοηθήσω.
Άνθρωποι του Όρφαλιζ! Φίλοι μου, σας ικετεύω!
Σας παρακαλώ! Ηρεμήστε!
- Μα σε παίρνουν! - Είναι ψεύτες!
Είναι κακοί!
Ας μην βιαζόμαστε τόσο να αποκαλούμε τους άλλους κακούς.
"Διότι τι είναι το κακό...
"Αν όχι το καλό που βασανίζεται από την ίδια την πείνα και τη δίψα του;
"Πράγματι, όταν το καλό πεινάει, αναζητεί τροφή ακόμα και σε σκοτεινές σπηλιές...
"Και όταν διψά, πίνει ακόμα και από νεκρά νερά...
"Είσαι καλός όταν προσπαθείς να προσφέρεις από τον εαυτό σου...
"Όμως δεν είσαι κακός όταν αναζητάς το κέρδος για τον εαυτό σου...
"Διότι όταν προσπαθείς για το κέρδος δεν είσαι παρά μια ρίζα...
"Που έχει προσκολληθεί στη γη και ρουφάει από το στήθος της...
"Σίγουρα ο καρπός δεν μπορεί να πει στη ρίζα...
"'Γίνε σαν και εμένα, ώριμη και γεμάτη και πάντα πρόσφερε από την αφθονία σου...
"Για τον καρπό το να δίνει είναι ανάγκη...
"Όπως το να δέχεται είναι ανάγκη για τη ρίζα...
"Είσαι καλός όταν είσαι ένα με τον εαυτό σου...
"Όμως όταν δεν είσαι ένα με τον εαυτό σου, δεν είσαι κακός...
"Ένα καράβι χωρίς πηδάλιο μπορεί να περιπλανιέται άσκοπα σε επικίνδυνα νερά...
"Αλλά να μη βουλιάζει στο βυθό...
"Είσαι καλός όταν περπατάς προς το στόχο σου με τολμηρά βήματα...
"Όμως δεν είσαι κακός όταν προχωράς κουτσαίνοντας...
"Ακόμα και αυτοί που κουτσαίνουν δεν πηγαίνουν προς τα πίσω...
"Κρίμα που τα ελάφια δεν μπορούν να διδάξουν σβελτάδα στις χελώνες...
"Όμως εσύ που είσαι δυνατός και σβέλτος...
"Φρόντισε να μην κουτσαίνεις μπροστά στους αδύναμους, θεωρώντας το καλοσύνη...
"Στη λαχτάρα σου για τον καλύτερο εαυτό σου κείται η καλοσύνη σου...
"Μα σε κάποιους από σας αυτή η λαχτάρα
"Είναι ένας χείμαρρος που τρέχει με ορμή στη θάλασσα...
"Κουβαλώντας τα μυστικά των λόφων και τα άσματα του δάσους...
"Ενώ σε άλλους είναι ένα ήρεμο ρυάκι...
"Που χάνεται σε καμπές και στροφές...
"Και χασομερά πριν φτάσε την ακτή...
"Στη λαχτάρα μας για τον καλύτερο εαυτό μας κείται η καλοσύνη μας...
"Και αυτή η λαχτάρα είναι μέσα σε όλους μας."
Λοιπόν, Μουστάφα.
Η πρώτη μέρα της ελευθερίας σου, και έφερες μια εξέγερση στο κατώφλι μας.
Οι άντρες σου και τα ρόπαλά τους έφεραν την εξέγερση.
Η τάξη στους δρόμους πρέπει να διατηρείται. Ειδάλλως, αναρχία!
Είμαι απογοητευμένος που βλέπω ότι η παρουσία σου
είναι εξίσου εμπρηστική όσο ήταν και πριν από επτά χρόνια.
Δε σου έδωσε αρκετό χρόνο για περισυλλογή η παραμονή σου στο βουνό;
Αρκετό, ευχαριστώ.
Τότε γιατί επιμένεις μ' αυτές τις πράξεις προδοσίας και επαναστατικές ομιλίες;
Προδοτικές; Εγώ μίλησα μόνο με αγάπη.
Μόνο αγάπη και λουλούδια, τι μας λες...
Νομίζω ότι αυτό είναι δικό σου.
"Να λυπάστε το έθνος που δεν υψώνει τη φωνή του...
"Παρά μόνο όταν περπατά σε μια κηδεία...
"Δεν περηφανεύεται, παρά μόνο ανάμεσα στα ερείπια του...
"Και δεν λέει να επαναστατήσει
"μέχρι που ο λαιμός του βρεθεί ανάμεσα στο ξίφος και το κούτσουρο του αποκεφαλισμού.
"Έρωτας και λουλούδια..."
Τίποτα άλλο από μια έκκληση για επανάσταση!
- Δεν το βλέπω έτσι. - Προφανώς διαφωνούμε.
Θα ήταν πραγματικά τραγικό αν απερίσκεπτα λόγια από το παρελθόν
σε εμπόδιζαν να επιστρέψεις στην αγαπημένη σου πατρίδα.
Θέλεις να πεις... Ότι ακόμα υπάρχει πιθανότητα να γυρίσω σπίτι;
Πιθανότητα; Βεβαιότητα!
Δεν είμαστε εκδικητικοί. Δεν είμαστε βάρβαροι.
Απλά κάνε αυτό.
Υπόγραψε αυτή τη δήλωση, ότι τα γραπτά σου, τα διδάγματά σου,
ήταν το προϊόν μιας παραπλανημένης νιότης και είναι στασιαστικά.
Ότι τώρα πια τα απορρίπτεις, ότι είναι ψευδή,
και ότι θεωρείς το Κράτος άνευ μομφής
στο καθήκον του να διατηρήσει την ειρήνη, κλπ κλπ.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Φυσικά και μπορείς.
Αυτή είναι η ευκαιρία σου να μετανοήσεις, και εμείς να φανούμε μεγαλόψυχοι.
Τι θα μου απέμενε αν αποκήρυττα όλα όσα πιστεύω;
Η ζωή σου, ας πούμε;
Σου υπενθυμίζω, Μουστάφα, η ποινή για την προδοσία είναι ο θάνατος.
Καλώς, ας γίνει με το δικό σου τρόπο.
Θα σου δώσω αυτή τη νύχτα στη φυλακή, για να το σκεφτείς.
Φύλακα!
Τώρα!
Πώς στο καλό θα ανεβούμε εκεί πέρα;
Αλμίτρα;
Τι κάνεις εκεί πάνω;
Καλύτερα να φύγεις.
Μόνο μπελάδες υπάρχουν εδώ.
Μόνο μπελάδες.
Εσύ... Εσύ μπορείς να πετάξεις.
Τι;
Τι είπες;
Μπορείς να πετάξεις μακριά.
Όπως έκανες πριν.
- Μακάρι να μπορούσα... - Μα το είπες!
Ούτε σπίτια, ούτε σώματα.
Πνεύμα.
Ναι...
Πνεύμα...
Εντάξει. Έλα, πάμε.
Βγες, πέταξε μακριά.
Αλμίτρα, φοβάμαι ότι θα χρειαστεί να μείνω εδώ,
και να αντιμετωπίσω ό,τι είναι να έρθει.
Μα μπορεί να σου κάνουν άσχημα πράγματα...
Όχι! Μπορεί να πεθάνεις!
Καλή μου Αλμίτρα, δε χρειάζεται να φοβόμαστε το θάνατο.
"Διότι η ζωή και ο θάνατος είναι ένα...
"Όπως το ποτάμι και η θάλασσα είναι ένα...
"Πώς θα μάθουμε το μυστικό του θανάτου...
"Εκτός και αν το ψάξουμε μέσα στην καρδιά της ζωής;
"Η κουκουβάγια που τα νυχτόβια μάτια της είναι τυφλά την ημέρα...
"Δεν μπορεί να αποκαλύψει το μυστικό του φωτός...
"Στα βάθη των ελπίδων και των επιθυμιών σου...
"Κείται η σιωπηλή γνώση σου για το υπερπέραν...
"Και όπως σπόροι που ονειρεύονται κάτω από το χιόνι...
"Έτσι και η καρδιά σου ονειρεύεται την άνοιξη...
"Έχε εμπιστοσύνη στα όνειρα, διότι μέσα τους κρύβεται η πύλη προς την αιωνιότητα...
"Διότι τι σημαίνει να πεθάνεις...
"Αν όχι να στέκεσαι γυμνός στον άνεμο, και να λιώνεις στον ήλιο;...
"Και τι σημαίνει να πάψεις να ανασαίνεις...
"Αν όχι να ελευθερώσεις την ανάσα από τις αδιάκοπες παλίρροιές της...
"Ώστε να αναδυθεί και να εξαπλωθεί και να αναζητήσει το Θεό ανεμπόδιστη...
"Μόνο όταν πιεις από το ποτάμι της σιωπής θα τραγουδήσεις πραγματικά...
"Και όταν φτάσεις στην κορυφή του βουνού...
"Τότε θα αρχίσεις την ανάβαση...
"Και όταν η γη πάρει τα άκρα σου, τότε θα χορέψεις πραγματικά."
- Αλμίτρα; - Ναι.
- Θα ήθελα να κάνεις κάτι για μένα. - Φυσικά.
Θυμάσαι όλους εκείνους τους πίνακες στο σπίτι μου;
Όλα εκείνα τα χαρτιά που είχα γράψει;
Ξέρεις, εκείνα που ο λοχίας δε με άφησε να πάρω μαζί μου;
Θέλω να τα πάρεις εσύ.
- Εγώ; - Ναι.
Θέλω να πας να τα μαζέψεις πριν τα πάρει κάποιος άλλος.
Να βεβαιωθείς ότι δεν θα καταστραφούν. Εντάξει;
Ωραία! Και έτσι αργότερα θα μπορέσεις να τα μοιραστείς με τον κόσμο.
Θυμάσαι όταν πετάξαμε στον άνεμο, εσύ και εγώ;
Τα λόγια μου είναι τα φτερά μου. Και εσύ είσαι ο αγγελιοφόρος μου.
Οπότε, πήγαινε! Φύγε!
Θα τα κρατήσω ασφαλή, Μουστάφα.
Περίμενε.
Θα με λιώσεις!
Είσαι καλά, μαμά;
Ναι, είμαι πάρα πολύ καλά...
Οι φύλακες! Φύγετε, γρήγορα! Θα τους κανονίσω εγώ.
Γεια σας, παιδιά.
Θέλεις κανείς να δει τις γαλλικές καρτ ποστάλ μου;
Σου δίνω μια τελευταία ευκαιρία να αποκηρύξεις τα διδάγματά σου.
Μίλησα στον κόσμο μόνο για πράγματα που ήδη ήξεραν μέσα στην καρδιά τους.
Αυτό δε θ άλλαζε τίποτα.
Αν αρνηθείς να το υπογράψεις αυτό, δε θα απομείνει τίποτα από σένα.
Ούτε καν τα έργα σου.
Θα τα κάψουμε όλα.Κάθε λέξη και κάθε ζωγραφιά.
Ο κόσμος θα τα θυμάται για πολύ αφότου θα έχω φύγει.
Στο σπίτι του ποιητή!
Κοίτα, μαμά, βρήκα και άλλο!
Μπράβο, μπράβο.
Μουστάφα!
- Μουστάφα! - Μουστάφα!
Θα μας λείψεις, αδερφέ.
Αντίο, λαέ του Ορφαλίζ.
"Υπομονετικός είναι ο καπετάνιος του καραβιού μου...
"Και ανήσυχα τα πανιά...
"Οι ναύτες άκουσαν το τραγούδι της θάλασσας και δε θα περιμένουν άλλο."
Είμαι έτοιμος.
"Μην ξεχνάτε ότι θα επιστρέψω σε σας...
"Θα περάσει λίγος χρόνος, και η λαχτάρα μου θα μαζέψει σκόνη και αφρό...
"Για ένα νέο σώμα...
"Θα περάσει λίγος χρόνος...
"Μια στιγμή ξεκούρασης πάνω στον άνεμο...
"Και μια άλλη γυναίκα θα με γεννήσει...
"Αντίο σας, και στη νιότη που πέρασα μαζί σας...
"Μόλις χτες συναντηθήκαμε σε ένα όνειρο...
"Όμως τώρα ο ύπνος έφυγε, το όνειρό μας τελείωσε, και πρέπει να χωριστούμε...
"Αν στο σούρουπο της μνήμης συναντηθούμε και πάλι...
"Θα μιλήσουμε ξανά μαζί και θα μου πείτε ένα βαθύτερο τραγούδι..."
Κοίτα! Να τος, μαμά!
Τι; Ποιος, Αλμίτρα;
- Πού; - Ο Μουστάφα! Εκεί!
Λυπάμαι, μικρούλα μου, αλλά αυτός...
Όχι, κοίτα! Πάνω στο καράβι!
Βλέπεις;
Βλέπω, Αλμίτρα.
Βλέπω.
"Όταν αποχωρίζεσαι το φίλο σου, μη θρηνείς...
"Διότι αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν...
"Μπορεί να είναι πιο ξεκάθαρο στην απουσία του...
"Και ας μην υπάρχει σκοπός στη φιλία...
"Εκτός από το να διευρύνεις το πνεύμα σου..."
Μετάφραση: fata morgana
Με αγάπη, στη μνήμη του Χαλίλ Γκιμπράν